ตอนที่ 1  (Part 1)

 

ความรักที่แท้จริงคือรักแบบเมตตา = ปราถนาให้ผู้อื่นมีความสุข โดยไม่หวังผลตอบแทนและไม่เลือกที่รักมักที่ชัง (พูดง่ายแต่ทำยากมากเนอะ)

Real love = you want everyone to be happy...giving without taking (of course....speaking is easier than doing.)

 

การที่เราจะเมตตาสงสารคนที่อยู่ที่อื่นหรือคนที่เราไม่เคยได้พบไม่รู้จักเป็นเรื่องง่าย

It's easy to show your love to people from somewhere else or people you don't know well.

 

แต่คนที่เราเมตตายากที่สุดคือคนที่อยู่ใกล้ชิดเรา เพราะเค้าเหล่านี้แหละที่จะทำให้เราหนักใจ

But it seems difficult to people around you and close to you. 

 

มีการกระทำและคำพูดที่กระทบกระเทือนเราบ่อยๆ (จริงมั้ย)

Because these people can easily do something that hurt your feeling,don't they? 

 

 

ตอนที่ 2 (Part 2)

 

เรื่องความรักนี้เป็นสิ่งสำคัญในชีวิตคนทางโลกอย่างเราๆทุกคน บางคนยึดเอาเป็นหลักของชีวิตขั้นนั้นเลย

Love is very important to (normal) people like us...someone takes it like serious thing in their life.

 

ซึ่งมักจะทำให้เราต้องเป็นทุกข์ใจอยู่บ่อยๆ มากน้อยต่างกันไป (คิดถึงใครก็เป็นทุกข์แล้วอ่ะ คิดดูสิ)

However, love can cause suffering....more or less (even missing someone is suffering, don't you think?)

 

ความจริงก็รักได้ไม่เป็นไรหรอก แต่ต้องยอมรับความจริงและระลึกอยู่เสมอว่า วันนึงเราก็ต้องพลัดพรากจากคนที่เรารัก (ทำยากอีกแล้วใช่มั้ย)

The truth is you can love but you have to realize that one day you will be separated from the one you love (again...hard to do)

 

ธรรมชาติของคนเราชอบเพลิดเพลินกับความรัก ความสุข แล้วมันก็จะเกิดความยึดมั่นถือมั่นตามมา

Normally, we like to enjoy with love and happiness....we get stuck with adherence at last.

 

แต่อารมณ์คนอ่ะนะ มันเป็นของไม่แน่นอน จะไม่ให้มันเปลี่ยนแปลงเลยก็ฝืนธรรมชาติ

But, you know....one's feeling can change all the time. You can't force or hope that it should be the same.

 

เป็นการฝืนที่ทำให้หดหู่ เซ็ง เบื่อ และเป็นทุกข์ในที่สุด

Doing that will, finally, make you feel depress...

 

เพราะเราไม่ยอมรับความจริงว่าสิ่งทั้งหลายเนี่ย ไม่มีอะไรเที่ยงแท้และแน่นอน ถ้ายึดมั่นเมื่อไหร่ก็จะทุกข์ทันที (รู้มั้ยจ๊ะ...[บอกตัวเอง]) 

Again, because you forget that everything change except "change". Adherence make you suffer. (Believe me)

 

คิดได้อย่างงี้แล้วความรักก็จะไม่หายไปหรอก แต่จะเป็นความรักที่ไม่มีโทษ

If you can accept this...all you'll get from love is happiness. Love without poison.

 

(ไม่เชื่อลองทำดู ทำได้แล้วบอกด้วยนะว่ารู้สึกไม่ทุกข์จริงป่าว  )

Just do it and tell me what you feel!